Η θάλασσα. Αιώνια εξομολογήτρια υποσχέσεων και μυστικών, δακρύων και γέλιων. Σιωπηλός μάρτυρας ερώτων και παθών. Ζωών αφιερωμένων στο να αποσπούν από τα βάθη της το καθημερινό ψωμί.
Μάρτυρας ζωών όπως του Φερνάντο, ενός άντρα που μεγάλωσε φτωχικά με τη μητέρα του και χωρίς πατέρα, και που στην εφηβεία του τον μάζεψε από τη προκυμαία μια οικογένεια ψαράδων. Τραχύς και λιτός, βγαίνει με το πρώτο φως της μέρας στη θάλασσα και ζει κάθε εργάσιμη μέρα στο έπακρο, γιατί έτσι έμαθε από παιδί: να κερδίζει το ψωμί του με χαρά. Πεισματάρης στις απόψεις του και απόλυτος στις κρίσεις του, δύσκολα αλλάζει γνώμη.
Μετά από μια τραγική, σχετικά πρόσφατη εμπειρία, έγινε ασυνεπής στα αισθήματά του. Η απώλεια του αγαπημένου προσώπου τον σημάδεψε βαθιά και δεν πιστεύει πια σε δεσμευτικές σχέσεις. Όμως η μοίρα θα αλλάξει τη ζωή του ολοκληρωτικά.
Όπως θα αλλάξει και τη ζωή της Φλορένσια, μοναχοκόρης ενός σημαντικού βιομήχανου και επίσημης συντρόφου του κληρονόμου των μεγάλων αλιευτικών επιχειρήσεων των Σίλβα. Κακομαθημένη, περήφανη και επιπόλαιη, φέρεται σε όλους ευγενικά και τυπικά, χωρίς να παραλείπει να υπογραμμίζει με κάθε της στάση την απόσταση που πιστεύει ότι τη χωρίζει από τους υπόλοιπους. Η σχέση της με τον Ντάριο είναι αποτέλεσμα του ότι κινούνται στους ίδιους κύκλους-χώρους απαγορευμένους για ανθρώπους όπως ο Φερνάντο.
Όμως αυτοί οι δύο τόσο διαφορετικοί κόσμοι θα αρχίσουν να ενώνονται από ένα καλά κρυμμένο μυστικό που έρχεται στο φως.
