Το 1815, στο Αρασά της Βραζιλίας, η Μπέιζα είναι μια νεαρή γυναίκα εκθαμβωτικής ομορφιάς που απάγεται από τον Μότα, αξιωματούχο του αυτοκράτορα, για να την κρατήσει ως ερωμένη του, αφήνοντας πίσω τον μεγάλο της έρωτα, τον Αντόνιο. Εκείνος, όταν επιστρέφει στη Βραζιλία, πιστεύει ότι τον εγκατέλειψε και, υπό την πίεση της διαβολικής μητέρας του, της Τσέτσι, που πάντα τον δηλητηρίαζε εναντίον της απαχθείσας, παντρεύεται την Ανίνια. Μετά από μερικά χρόνια, ο Μότα προάγεται στην Αυλή και απελευθερώνει τη Μπέιζα, η οποία στο μεταξύ έχει γίνει εκατομμυριούχος χάρη στους εραστές που είχε με αντάλλαγμα κοσμήματα και γαίες.
Επιστρέφει τότε στο Αρασά και, απογοητευμένη που ο Αντόνιο είναι παντρεμένος, ιδρύει έναν εκλεπτυσμένο οίκο ανοχής, όπου γίνεται μια ισχυρή εταίρα, σκανδαλίζοντας τις γυναίκες και κερδίζοντας την εύνοια των ισχυρών. Την ίδια στιγμή που ο Αντόνιο την περιφρονεί, γίνεται και εμμονικός με την ιδέα να την πάρει πίσω, ιδιαίτερα όταν εκείνη εμπλέκεται με τον Ζοάο, μέχρι τότε αρραβωνιασμένο με την αδελφή του, τη Μαρία. Το μεγαλύτερο εμπόδιο της Μπέιζα είναι η Τσέτσι, που θέλει την εταίρα μακριά από τον γιο της και συμμαχεί με άλλες γυναίκες για να τη βλάψει, ανάμεσά τους η Ινταλίνα, η Ζενοβέβα, μητέρα της Ανίνια, και η Αουγκούστα, σύζυγος του δικαστή Κόστα Πίντο, της οποίας η κόρη, η Καρμίνια, επιστρέφει έγκυος από την Αυλή και αναγκάζεται να παντρευτεί τον δάσκαλο Γκαουντένσιο χωρίς εκείνος να γνωρίζει το μυστικό.
Παράλληλα, η Ζοζέφα, μητέρα του Ζοάο, ζει έναν δυστυχισμένο γάμο με τον Ζοζέ Καρνέιρο και δεν ξέχασε ποτέ τον νεανικό της έρωτα, τον Αβελίνο, που επιστρέφει στην πόλη. Στο τέλος, κυριευμένος από την απόρριψη, ο Αντόνιο διατάζει να μαστιγώσουν τη Μπέιζα σχεδόν μέχρι θανάτου και, για να εκδικηθεί, εκείνη διατάζει να τον σκοτώσουν. Αφού αθωώνεται χάρη στην επιρροή της, η Μπέιζα εγκαταλείπει το Αρασά για να ξεκινήσει μια νέα ζωή.
