Το Carrusel de las Américas (Καρουζέλ της Αμερικής) προβλήθηκε στο Μεξικό το 1992 και αποτελεί μέρος ενός πρότζεκτ που ήταν αφιερωμένο στη συμπλήρωση 500 χρόνων από την Ανακάλυψη της Αμερικής. Ο «Πογίτο» Ρότσιλντ και η «Νένα» Μαρτίνες, τα συμπαθητικά παιδιά της τηλενουβέλας La pícara soñadora, εντάσσονται στο σενάριο της συγκεκριμένης σειράς και εγγράφονται στο Δημοτικό Σχολείο Mundial, όπου γίνονται μαθητές της αξέχαστης και αγαπητής δασκάλας Σιμένα, της πρωταγωνίστριας του Καρουζέλ. Σε αυτή τη συνέχεια, το Δημοτικό Σχολείο Mundial μετονομάζεται σε Σχολείο της Αμερικής.
Εκτός από τον Πογίτο και τη Νένα, η δασκάλα Σιμένα είναι πλέον μητέρα και έχει στην τάξη της παιδιά με προσωπικότητες παρόμοιες με εκείνες της πρώτης εκδοχής του 1989, αν και με διαφορετικά ονόματα. Οι νέοι μαθητές μοιράζονται καινούριες χαρές με τη δασκάλα τους, η οποία για άλλη μια φορά τους βοηθά να αντιμετωπίσουν οικογενειακά και προσωπικά προβλήματα. Η δόνια Μαρσελίνα Ρότσιλντ, η τρυφερή γιαγιά του Πογίτο, βοηθά και συμβουλεύει όλα τα παιδιά.
Παρών είναι και ο δον Πέδρο Ουαμάν, ο συμπαθητικός θυρωρός του σχολείου, που φροντίζει τα παιδιά και ζει με την αγαπημένη του σύζυγο Ρόζα. Ανάμεσα στα παιδιά βρίσκεται ο γλυκός μαύρος μικρός Μαρτίν Παρά, που περιφρονείται από τη πλούσια συμμαθήτριά του Άνα Λουκρέσια. Εκείνη με τη σειρά της είναι το αντικείμενο του ενδιαφέροντος του αλαζονικού Ρεϊνάλντο Ρίκο.
Υπάρχει επίσης η παχουλή και ρομαντική Καρόλα Ρουέδα, που ονειρεύεται τον πρίγκιπά της, ο πλακατζής Φελίπε Τραβιέσο με συνεργό τον μικρό Ιάπωνα Μουρακάμι, η αδελφή του Ερνεστίνα Τραβιέσο, καθώς και ο Ενρίκε Φιδέο, το παχουλό παιδί της τάξης. Σε αυτή τη δεύτερη εκδοχή του Καρουζέλ, στόχος ήταν τα παιδιά-τηλεθεατές να μάθουν ιστορία και γεωγραφία, καθώς το βασικό θέμα των μαθημάτων είναι η 500ή επέτειος της Ανακάλυψης της Αμερικής. Γι’ αυτό και η τηλενουβέλα απέκτησε έντονο εκπαιδευτικό χαρακτήρα.
Η αίθουσα διδασκαλίας είναι η ίδια με του 1989, όμως έχει υποστεί ριζική μεταμόρφωση: ο ξύλινος πίνακας αντικαταστάθηκε από έναν ηλεκτρονικό, ενώ κάθε μαθητής διαθέτει στον θρανίο του έναν υπολογιστή, με τον οποίο μπορεί να «αλληλεπιδρά» κατά τη διάρκεια του μαθήματος.
