Soundtrack
Aranza — “Dime”
“Dime”
Aranza
Dime, ¿qué es lo que está pasando?
Si en algo te he fallado
Si fue la primavera
Lo que se me ha escapado
¿Acaso en estos brazos no te has acomodado?
No encuentro la razón del porqué me has suplantado
¿O es que sepultaste nuestro amor?
Dime, si soy la responsable
Del tiempo transcurrido
¿No tengo el pecho erguido?
¿Ya no estoy tan deseable?
Tal vez no he procurado hacer cosas extrañas
Tenderte algunas mañas
Pero ni un momento
He dejado de adorarte
Dime, ¿qué es lo que está pasando?
Si en algo te he fallado
O si es que te olvidaste
Que yo fui aquella flor
Que en muchas primaveras
Tanta vida te dio
Dime, ¿qué es lo que está pasando?
Si en algo te he fallado
O si es que te olvidaste
Que yo fui aquella flor
Que en muchas primaveras
Tanta vida te dio
Si en algo te he fallado
Si fue la primavera
Lo que se me ha escapado
¿Acaso en estos brazos no te has acomodado?
No encuentro la razón del porqué me has suplantado
¿O es que sepultaste nuestro amor?
Dime, si soy la responsable
Del tiempo transcurrido
¿No tengo el pecho erguido?
¿Ya no estoy tan deseable?
Tal vez no he procurado hacer cosas extrañas
Tenderte algunas mañas
Pero ni un momento
He dejado de adorarte
Dime, ¿qué es lo que está pasando?
Si en algo te he fallado
O si es que te olvidaste
Que yo fui aquella flor
Que en muchas primaveras
Tanta vida te dio
Dime, ¿qué es lo que está pasando?
Si en algo te he fallado
O si es que te olvidaste
Que yo fui aquella flor
Que en muchas primaveras
Tanta vida te dio
Εύη Σιαμαντά — “Πες μου”
Ελληνικό Τραγούδι Τίτλων Αρχής
“Πες μου”
Εύη Σιαμαντά
Πες μου, ποια γκρέμισε τα κάστρα
που χτίσαμε στην άμμο;
Ποια έσβησε τα χνάρια
από το κορμί σου πάνω;
Ποια έκλεψε από 'μένα
το νόημα που είχε η μέρα,
Ποια ξέρει τα φιλιά σου;
Ποια θα σκεπάσει η αγκαλιά σου;
Σε ποιας τον κόσμο θέλησες να μπεις;
Πες της τα μάτια που κοιτάζει,
πως ήταν ουρανός μου,
το στόμα που φιλάει,
βουτούσε στο βυθό μου.
Τα χέρια που χαϊδεύει,
στηρίζαν μέχρι να 'ρθει,
την ύπαρξή μου όλη.
Το πρωινό φιλί σου
ήταν η ανατολή μου.
Πες μου, ποια γκρέμισε τα κάστρα
που χτίσαμε στην άμμο,
ποια έσβησε τα χνάρια
από το κορμί σου πάνω;
Σε ποιας φωτιάς τη φλόγα
έγινα στάχτη εγώ;
που χτίσαμε στην άμμο;
Ποια έσβησε τα χνάρια
από το κορμί σου πάνω;
Ποια έκλεψε από 'μένα
το νόημα που είχε η μέρα,
Ποια ξέρει τα φιλιά σου;
Ποια θα σκεπάσει η αγκαλιά σου;
Σε ποιας τον κόσμο θέλησες να μπεις;
Πες της τα μάτια που κοιτάζει,
πως ήταν ουρανός μου,
το στόμα που φιλάει,
βουτούσε στο βυθό μου.
Τα χέρια που χαϊδεύει,
στηρίζαν μέχρι να 'ρθει,
την ύπαρξή μου όλη.
Το πρωινό φιλί σου
ήταν η ανατολή μου.
Πες μου, ποια γκρέμισε τα κάστρα
που χτίσαμε στην άμμο,
ποια έσβησε τα χνάρια
από το κορμί σου πάνω;
Σε ποιας φωτιάς τη φλόγα
έγινα στάχτη εγώ;
